Yanan ışığa doğru koşan pervane misali aşka koşardı Semazen...
Her adımda aşk kokan güller savrulurdu etrafa...
Her gül RABBin esmalarından haber verirdi...
Cümle alem dönen aşktan feyiz alır aşıkların büyüsüne kapılırdı..
Hayat denen muammanın kıyısında köşesinde muhabbetin sonunda hep O'na varılırdı...
Dön Semazen
Dön ki adım attığın her yerden o nura şahit olalım
Bakiye olan muhabbetin adı olsun aşk
ve bizlerde kendimizi aşkta bulalım...
Uçma zamanı şimdi kelebek misali
Ne kör bir pervaneydi adı
Nede öylesine uçan yusufçuk böceği
Her gün yine yeniden hayata gülümseyen umut hecesi...
Duy Semazen şimdi bizi
Aşıklık meclisinde RABBi dillendiren nağmeler yakar sinemizi
Aşkın büyüsünü o güllerde bulabilmenin tek izi
Dillendirir niyetlerimizi...
Emel TEMİZAY
